 |
 |
|
| این دردها به درد دل من نمی خورد |
|
سردی دستانم را بگیر...
پاهای لرزانم بی تو دگر توان ماندن ندارند ....
بیا که یاد لحظه رفتنت هنوز هم کابوس هر شب است ...
چشمان من ...چشمان من
به انتظار عادت کنید که هنوز هم راه سختی در پیش است ...
حسرت را با نگاه آمیختم ... تنهایی را با یاد تو به پایان بردم ...
شب ها را با حس نگاهت ... و سرما را ...
با حس بودن در آغوشت....
جنش آمدنت به زندگی ... صدای هق هق تنهایی ام ...
ستاره ها پر نور تر می شوند ...چشمان پر از اشکم کم سو تر...
می خوانم ...
آواز های شبانه هر شب را
این بار برای تولدت :
فرشته کوچکم
بعد رفتنت نه توان ماندن هست و نه جرئت رفتن
بعد رفتنت هیچ شبی زیبا نیست ...
هیچ خیابانی زیبا نیست ...
و هیج شعری .....
فرشته کوچکم ...
هنوز هم طمع خوش حرفهایت ...
قلبم را به آتش بازی های شبانه می کشد...
بیا ...
بیا ..
بیا که هنوز هم بی صبرانه زنجیر دستانم ُ انتظار فردا را می کشند...
بیا ..
بیا که سرخی چشمانم دگر تاب ندارد ...
بس که باز هم میان اشک هایش خواب فردا را دیده است..
بیا..
دیر زمانی است که چشم هایم به دیدنت لحظه شماری می کنند...
هر صبح کوچه را با اشک هایشان آب و جارو می کنند... و به استقبال انتظار می کشند...
آری ..این کار هر روز آن هاست...بیا..
دوباره امروز متولد می شوی ...
در دستان غریبه ای جای می گیری ...
نگاه تو به آن...
من و قلب و چشمم ..
باز هم منتظر...
امشب باز هم ستاره ها می آیند ... به جشن آغاز تو
تنها تر می شوم و حتی ستاره ای نیست
که از او نشانی تو را بگیرم ..
بیا که سیاهی این آسمان فقط با تو و ستاره هایت روشن می شود...
نذار حتی یک شب هم دوباره تاریک بمانم ...
دوباره آغاز |
|
+ نوشته شده در
شنبه هشتم تیر 1387ساعت 9:54 توسط eleute |
|
|
فردا اگر ز راه نمیآمد من تا ابد کنار تو میماندم من تا ابد ترانهی عشقم را در آفتاب عشق تو میخواندم در پشت شیشههای اتاق تو آنشب نگاه سرد سیاهی داشت دالان دیدگان تو در ظلمت گویی به عمق روح تو راهی داشت
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه نوزدهم خرداد 1387ساعت 21:45 توسط eleute |
|
|
سلام امروز می خوام این متن رو تقدیم به خاله مهربونم بکنم که همیشه برام عزیز و خواهد بود وقتی بعد این همه سال دیدمش انگاری ۱ باری که سنگینی می کرد رو از رو دوشم برداشتند می دونم همین روزا میاد اینجا و این وب رو می بینیه از همینجا می گم خاله جون من خیلییییییییییییییییییی خیلی دوستون دارم میشه روی من حساب کنید البته من خیلی کوچکم که کاری از دستم بر بیاد ولی همیشه برقراریم
نشانی اگر نشانی خانه ی مرا گم کردی میان این همه خانه ی رنگی به یاد بسار حریم خانه ی من به رنگ چشمان توست توهم که نباشی این خانه خانه ی توست
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سیزدهم خرداد 1387ساعت 15:23 توسط eleute |
|
|
حیف سر مشق های آب بابا یادمان رفت
اگر..... اگرخدا کفیل روزیست غصه چرا؟ اگر رزق تقسیم شده است حرص چرا؟ اگردنیا فریبنده است اعتماد به آن چرا؟ اگر بهشت حق است تظاهر به ایمان چرا؟ اگرحساب است جمع مال حرام چرا؟ اگر قبرحق است ساختمانهای مجلل چرا؟ اگر قیامتی هم هست جنایت چرا؟ اگر دشمن انسان شیطان است پیروی از او چرا؟ اگردنیا وسیع است حقارت چرا؟ اگر محبت زیاد است کم لطفی چرا؟ اگر صداقت خوب است دروغ چرا؟ اگر تاوان پس دادن سنگینه حماقت چرا؟ اگر ندامت هست جنایت چرا؟ اگر خوبی هست بدی چرا؟ اگر راه زندگی دراز است رفتن چرا؟ اگر لبخند هست اخم چرا؟ اگر شادی هست غــم چرا؟ اگر گذشت هست انتقام چرا؟ اگر عشق تباه کننده است تکرار آن چرا؟ اگر دوست داشتن هست تنفر چرا؟ اگر انتخاب کردن هست انتخاب شدن چرا؟ اگرخواستن هست تحمیل و اجبار چرا؟ اگر تو نیستی بودنه من چرا؟
مراقب باش مراقب افکارت باش آنها به گفتار تبدیل می شوند. مراقب گفتارت باش آنها به کردار تبدیل می شوند. مراقب کردارت باش آنها به عادت تبدیل می شوند. مراقب عادتت باش آنها به شخصیت تبدیل می شوند. مراقب شخصیتت باش آنها سر نوشت خواهند شد
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 17:54 توسط eleute |
|
|
« روز مبادا » وقتی تو نیستی
دنیای خودم گرم است من دوست نمیخواهم!!! ساده بودم ساده پاک مثل کف دست من چه میدانستم ساده بودن سخت است به تو دل خوش کردم به تو عاشق بودم شدم آیینه تو صاف و صادق بودم تو به من می گفتی ساده بودن زیباست عشق مثل خود تو ساده مثل خودماست عشق ساده نبود... عاشقی ساده نبود... همسفر اهل سفر راهی جاده نبود اتفاقی کوتاه عشق هم آمد و رفت قصه من این بود این سراغازم شد بعد از آن قصه عشق هم هم آوازم شد ,
من گريه نخواهم کرد... من اشک نخواهم ریخت... من خسته نخواهم شد... افسرده نخواهم شد... فريادزنم، فرياد: من عشق نمی خواهم، معشوق نمی خواهم... می خندم و می رقصم فرياد زنم , فرياد : اينگونه خزانم را در عشق نهان کردم من درد جدا بودن، بر گور عيان کردم افسوس نخواهم خورد ، افسانه نمی بافم بر شانه هر بادی ، کاشانه نمی سازم من زشت نمی گويم,بر چهره معشوقم او خوب و وفادار است ، من خسته و رنجورم امروز چنان ديروزافسوس نخواهم خورد من یاد گرفتم عشق بيگانه نمی داند ليکن به دل شادم سرمشق کنم امروز : دنيای خودم گرم است من دوست نمی خواهم!!! |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 12:47 توسط eleute |
|
نگاهم کن بگذار همه پیرزن های شهر بگویند که ما را با هم دیده اند بگذار همه بدانند که من مال تو ام نگاهم کن بگذار نترسیم از پچ پچ های در گوشی مرا در آغوش بکش و بگذار همه بدانند که من مال تو ام نگاهم کن بگذار در قاب چشمانت حک شوم و چشمانت مرا به تمامی در برگیرد بگذار همه بدانند که من مال تو ام صدایم کن بگذار بلندترین بلندگوهای جهان صدایت را پخش کنند بگذار همه بدانند که مال تو ام صدایم کن مرا در واژه های مهر آمیزت لمس کن بگذار نابترین واژه هایت هم بدانند که من مال تو ام صدایم کن مرا با آخرین توانت فریاد بزن بگذار پسرک همسایه هم بداند که من مال تو ام نوازشم کن مهربانی دستانت را نثارم کن بگذار دست هایم هم بدانند که مال تو ام نوازشم کن گرمای وجودت را سرازیر پوست منجمدم کن بگذار حریر نازک تنم هم بداند که من مال تو ام
ببویم نفس هایم را، گیسوانم را ببوی بگذار تا نسیم هم بداند که من مال تو ام ببویم عطر تنم را ببوی، تمام تنم را ببوی بگذار تا همه بدانند که من مال تو ام باز هم نگاهم کن، صدایم کن، نوازشم کن، ببویم هزاران بار دیگر هم، نگاهم کن، صدایم کن، نوازشم کن، ببویم می خواهم تمام وجودم هم بداند که من مال تو ام
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هشتم آذر 1386ساعت 18:37 توسط eleute |
|
|
میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت؟
غصه بخوری من همه جا باهاتم
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و هفتم آبان 1386ساعت 0:6 توسط eleute |
|
|
سلام دوستان گلم امروز ۲ روز است که داغ داریم داغداری شاعری بزرگ و استادی دانا که امروز در میانمان نیست باور نکردنی است مردی که صبح پاییز با صورتی بشاش او را دیدم امروز درمیانمان نیست همین دوشنبه بود که در راهروهای دانشگاه تهران با او سلام و احوال پرسی کردم ایشان به سوی جلسه دفاع یکی از شاگردانش می رفت قافل ازاین که آخرین حضور او در دانشگاه بود هنوز در ناباوریم هستم!!!!
باور نمیکنم که ناگهان به سادگی آب از ساحل سلام دل برکنم تا لحظه لحظه در دل دریای دور امواج بیکران دقایق را پارو زنم
دستور زبان عشق دست عشق از دامن دل دور باد !
و قاف حرف آخر عشق است آنجا كه نام كوچك من آغاز ميشود!
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه نهم آبان 1386ساعت 19:3 توسط eleute |
|
|
حرفی از آغاز از پنجره ی کوچک اتاقم به درخت حیاط کوچکمان نگاه می کنم... پاییز آمد...
قصه عاشقی....! باورم نمی شه دستات توی دسته من نباشه...! رو درو دیوار خونه گرد تنهایی بپاشن...! باورم نمی شه چشمات مال دیگرون باشه...! با غریبه آشنا شه با غریبه مهربون شه...! نه نه باورم نمی شه...! بر می گرده اونی که دیروز تورو فروخته...! میاد و می گه که بدون تو همه عمرشو یک جا سوخته...! ولی دیگه جوون نداری که به پای عشق بزاری...! عشق میاد یه روز با خنده...! راه قلبتو می بنده...! ولی یک روز بی بهونه میره زخونه...! رفاقت غصه تلخی است که از نامش گریزانم...!
|
|
+ نوشته شده در
شنبه پنجم آبان 1386ساعت 22:52 توسط eleute |
|
|
موقعي |